أيوب صبري باشا (پاشا) (مترجم: عبد الرسول منشى)

45

مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش )

ادعيهء خيريه مىنمايند . چون حضرت فجر صادق عليه سلام اللّه الملك الخالق مستجاب شدن دعا را در اين موقع محترم خبر داده‌اند ، بناء عليه كافّهء حجاج پس از طواف در اين موقع مبارك ايستاده دعا مىكنند ؛ و دستهاى خود را به ديوار كعبه ماليده و به تضرع و زارى از حقّ جلّ و علا استمداد نمايند . مستجار در ميان ركن شامى و عراقى در مقابل ملتزم شريف واقع بوده ، اسم محلّ باب غربى مسدود است . زمانى كه قبيلهء قريش بيت اللّه را تجديد مىكردند اين باب شريف را به سنگ بند و بست كرده‌اند ؛ اگرچه پس از آن عبد اللّه بن زبير مفتوح ساخت ؛ ولى حجّاج ظالم ثانيا مسدود كرد ، از آن‌وقت به حالت خود باقى است . اگرچه عرض مستجار چهار ذرع و پنج انگشت است ولى عرض باب مسدود سه ذرع و دو ربع و طولش از پنج ذرع كمى زيادتر است . وجه تسميهء مستجار : مستجار من الذنوب است يعنى حجاج كرام سينه‌هاى خود را به اين موقع چسبانيده و از خداى متعال طلب مغفرت مىكنند . حجر الاسود سنگ سياهى را گويند كه براى اينكه نشانهء مبدء طواف باشد به گوشهء در كعبهء معظمه كه محاذى مقام حنبلى است گذاشته شده است . محلّى كه حجر الاسود گذاشته شده است از زمين مطاف سه ذرع و چهار انگشت و كمى زيادتر بلند است . و فائدهء اينكه حجر الاسود به اين نقطه گذاشته شده است براى اين است كه حجر شريف از زمين نمايان باشد . چون حجر الاسود را ملائكه مقرّبين استلام نموده و لبهاى عموم انبيا به آن سنگ سائيده شده است لهذا كسانى كه حجر شريف مذكور را بوس يا استلام مىكنند بايد به كمال خضوع و خشوع حركت كرده و اعتنا و دقّت كنند كسانى را كه مزاحم آنها مىشوند آزرده و رنجيده خاطر نسازند .